Klimmen buiten Limburg – zes kuitenbijtende routes

Wielren Collectie van Merijn Heijne | Mapmeisters

Het hoogste punt van het Koninkrijk der Nederlanden is Mount Scenery op het Caribische Saba, een berg van 887 meter. Dat weet iedereen, toch? Of is bij de meesten wellicht beter bekend dat De Vaalserberg in Limburg met een hoogte van 322,4 meter boven NAP het hoogste punt is van (Europees) Nederland?

In Limburg is het uiteraard prachtig klimmen en dalen op de fiets. Met soms ronduit slopend zware stijgingspercentages in de dubbele cijfers tot zelfs ruim boven de 20%. Ja, we denken nu aan jou, Keutenberg! Ook op andere plekken in Nederland kan het pittig omhoog lopen. Je kent vast een uitdagend viaduct in de buurt, een gemene brug of een geniepig steil ‘muurtje’ naar de bovenkant van een dijk.

Ik vind het zelf erg leuk om wat hoogtemeters te hebben in een rit, maar in ons vlakke land valt dat niet altijd mee. Buitenlandse vrienden moeten erom lachen dat ik bij tochten van meer dan 100 kilometer soms tot niet meer dan 100 hoogtemeters kom. Daar kunnen zij zich in hun eigen omgeving niets bij voorstellen. En ook zijn ze er verbaasd over dat sommige korte beklimmingen in Nederland toch echt het woord ‘berg’ in de naam hebben, zoals de Amerongse Berg, Grebbeberg en VAM-berg. Zouden heuvel, bobbel, bult of oneffenheid niet beter op z’n plaats zijn geweest?

Tuurlijk, we kunnen ‘onze’ beklimmingen never nooit niet vergelijken met wereldberoemde cols van de buitencategorie. Wij hebben geen beklimmingen van tientallen kilometers bergop naar toppen van meer dan 2.000 meter. Toch hebben we ook in Nederland genoeg plekken om je klimmersbenen te trainen. Van mooie fietspaden door de glooiende duinen tot omgebouwde vuilnisbelten en prachtige klinkerklimmetjes met mooie vergezichten.

In deze Collectie heb ik zes kuitenbijtende Tours verzameld op verschillende plekken in Nederland. Met soms een kasseien- en of gravelstrook, maar deze zijn prima te doen op een racefiets met 25mm-banden. Met makkelijk te bereiken start- en finishplaatsen, handig in de buurt van een station of parkeerterrein/-garage. Onderweg kom je langs voldoende plekken om wat te eten en drinken voor de broodnodige energie.

Op de kaart

Tours & Highlights

    Gemiddeld
    03:18
    87,0 km
    26,3 km/h
    830 m
    830 m
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn.

    Om maar meteen met de deur in huis te vallen, dit is een van mijn favoriete fietsplekken van Nederland. Je kunt hier de hele dag klimmen en dalen zonder nauwelijks in herhaling te vervallen. In langere tochten haal je hier met gemak meer dan 1.000 hoogtemeters. In deze Tour blijf ik daar wat onder, maar wees gerust, de tocht is nog steeds mooi en uitdagend.

    Je vertrekt van bovenop de Posbank, het bekendste punt van de Veluwezoom. Volgens sommigen zelfs de mooiste top van Nederland. Het uitzicht bovenop is ook geweldig. Bij mooi weer kijk je uit over het IJsseldal, de Achterhoek en zelfs tot ver in Duitsland. En als de heide in bloei staat en paars kleurt, dan wemelt het er van de fotograferende dagjesmensen.

    De Posbank is overigens vernoemd naar een stenen monument (1921), opgericht ter ere van de heer G.A. Pos, oud-voorzitter van de ANWB. Hij was enthousiast voorvechter van fietspaden en duidelijke bewegwijzering. We zijn de heer Pos hiervoor veel dank verschuldigd, dat durf ik wel te stellen. Mede dankzij hem genieten we van deze omgeving.

    Je begint de Tour met een afdaling over een mooie, brede weg naar De Steeg. Je kunt hier ook voor het fietspad kiezen, maar de weg is net zo handig. Eenmaal beneden fiets je langs mooie, statige huizen en voel je dat het langzaam omhoog begint te lopen. Je fietst het bos in en de weg blijft maar oplopen. Dit is de beklimming van Rozenbos. Niet heel lang, wel erg mooi. Zeker als je door de aarden wallen fietst onder de hoge voetgangersbrug door.

    Via de noordzijde van Dieren is het met een omweg terug naar de Posbank via schilderachtig mooie wegen door de bossen. Het loopt hier vooral op en een beetje neer. Het bos opent zich her en der voor prachtige vergezichten over de heide en wijde omgeving. Over wat smallere fietspaden – meestal beton, soms een schelpenpad, maar prima te doen op de racefiets – fiets je vervolgens dwars door de Veluwezoom.

    Eenmaal in Arnhem gaat het af en toe ook nog flink omhoog. Dat kost kracht, zeker weten. Maar wat omhoog gaat, moet ook weer omlaag. Kortom, je gaat soms ook met flinke vaart naar beneden. Pas goed op, zeker in de wat drukkere gebieden.

    Vanuit Oosterbeek weten de kenners vast al wat er gaat komen: de opeenvolgende beklimmingen van de Holleweg, Boerberg en de vermaarde haarspeldbochten van de Italiaanseweg, een fascinerende klinkerklim door het bos. De steentjes in zowel de klim als ietwat ongelijk liggende afdaling kunnen bij nat weer glad zijn. Wees voorzichtig ter plekke.

    Na dit ommetje is het tijd om weer koers te zetten richting de Posbank. Je zit nu op zo’n 60 kilometer van deze Tour. Nog ruim 40 kilometer te gaan met volop beklimmingen. Na Oosterbeek blijft het namelijk continu op en neer gaan. Je fiets onder meer langs Burgers’ Zoo weer terug naar het echte klimwerk bij Rozendaal, waaronder de Emma Piramide. Althans zo heet het in de volksmond, want officieel heet het hier de Bovenallee.

    Na een snelle, bochtige afdaling gaat het alweer uitdagend omhoog via de Zijpenberg. Na nóg een vlammende afdaling is het tijd voor de laatste beklimming van de dag, terug naar de top van de Posbank. Heb je nog wat energie over, dan kun je die hier zeker kwijt. Forza!

    Gemiddeld
    04:12
    88,5 km
    21,0 km/h
    560 m
    560 m
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn.

    Nijmegen, de vermaarde studentenstad aan de Waal. Beroemd om de Vierdaagse en Zevenheuvelenloop, grote evenementen met tienduizenden deelnemers. Maar wist je dat je in en om Nijmegen ook geweldig kunt fietsen? Je bent zo de stad uit en de natuur in. Van weidse polders tot slopende beklimmingen en een pittig uitstapje naar Duitsland.

    Je begint deze Tour bij het sportcentrum van de Radboud Universiteit. Makkelijk te bereiken met de auto of de trein (station Nijmegen-Heyendaal of een paar minuten fietsen vanaf Nijmegen-Centraal). Je hebt het terrein nog niet verlaten of de weg loopt al enigszins omhoog. Om er vast een beetje in te komen want je moet (mag!) vandaag vanaf het begin al meteen behoorlijk pittig klimmen.

    Door de bossen van Heilig Landstichting fiets je naar Beek. Via de razendsnelle afdaling van de Van Randwijckweg kom je in de bebouwde kom. En dan is het al snel linksaf, de Nieuwe Holleweg op. Ben je hier voor het eerst dan is de kans groot dat je denkt dat het allemaal wel meevalt met die Holleweg. Maar dit is dus de Nieuwe Holleweg, die overgaat in de slopend zware Oude Holleweg. Laat je niet verrassen, schakel op tijd terug en blijf doortrappen tot (en met) het hotel aan de top. Als je hier niet buiten adem bent, dan is het wellicht nog niet te laat om wielerprof te worden. De meeste wielrenners moeten hier echter even stilstaan en bijkomen van de korte hel van zojuist.

    Ook als je niet stopt, haal adem, zorg voor voldoende zuurstof in je longen want er komen snel nóg twee uitdagende beklimmingen aan. Je daalt eerst af tussen de bomen en villa’s van Berg en Dal en Ubbergen. Dan is het plotseling scherp naar links, de klinkers op van de Ubbergse Holleweg. Ook hier is het devies: stilstaan is zwaarder dan doortrappen. Blijf geven tot de top. Hetzelfde geldt een paar kilometer later voor de Beekmansdalseweg. Hou vol!

    Tijdens de afdaling naar de Nijmeegse binnenstad kun je even op adem komen. Eenmaal de stad uit fiets je heerlijk rustig door de prachtige natuur van de Ooijpolder. Het is vlak, maar het kan er wel flink waaien. Je hebt nauwelijks nog 30 kilometer afgelegd en al veel geklommen, uitgewaaid en hopelijk genoten van prachtige vergezichten?

    Het wordt wel weer tijd om te gaan klimmen. Dat doe je in Duitsland want na zo’n 28 kilometer ben je al in het buitenland. Na het ooievaarsdorpje Zyfflich mag je bij Wyler weer op de pedalen gaan staan voor de pittige klimcombinatie van Vogelsang en Hohldörn. Eenmaal bovenaan sla je rechtsaf, je bent nu weer in Nederland. Het klimmen loopt echter nog even door op de Duivelsberg. En het gaat maar door want nu is het alweer de beurt aan de Zevenheuvelenweg. Het gaat hier op en neer, probeer je snelheid van het dalen mee te nemen in de korte beklimmingen. Dat scheelt een hoop energie bergop.

    Na een vliegensvlugge afdaling fiets je weer terug naar Duitsland. Door de weilanden en kleine dorpjes fiets je nu langs het indrukwekkende Reichswald. Hier neem je de Kartenspielerweg, een lange en prachtig glooiende weg dwars door de bossen. Je bent hierna vrij snel terug in Nederland, waar je wordt getrakteerd op mooie uitzichten over de Maas.

    Je bent nog niet klaar vandaag, er zit ook nog voldoende klimvenijn in de staart van deze Tour. Na het waterrijke dorpje Plasmolen fiets je door de vlakke velden, maar gaat het ook alweer snel bergop naar Grafwegen. Je fietst hier via een klein stukje Limburg pal langs de grens met Duitsland weer terug naar Gelderland.

    Via de uitdagende hoogtemeters van Klein Amerika – een van mijn ‘guilty pleasures’ wat betreft korte beklimmingen in Nederland – zet je koers naar Groesbeek. Daar ligt nog wat vals plat op je te wachten. Langzaam maar zeker fiets je door het prachtige fietspad van de bossen in het Dekkerswald weer terug naar het sportcentrum in Nijmegen.

  • Meld je aan om dit soort plekken te ontdekken

    Krijg aanbevelingen over de beste singletracks, bergtoppen en vele andere mooie outdoorplekken.

  • Gemiddeld
    04:29
    104 km
    23,1 km/h
    290 m
    290 m
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn.

    Op naar Drenthe, misschien wel dé fietsprovincie van Nederland. In deze Tour van ruim 100 kilometer valt het mee met de hoogtemeters, maar beklim je wel een van de nieuwste ‘bergen’ van Nederland: de VAM-berg, oftewel de Col du VAM met een hoogte van maar liefst 4.800 centimeter boven NAP.

    Je begint de Tour in Hoogeveen. Je verlaat de stad in noordwestelijke richting naar Ruinen en Ruinerwold. Wat is het heerlijk fietsen over de rustige wegen in Drenthe. Over asfalt, klinkers en fietspaden. Dwars door bossen, dan weer tussen de weilanden over pittoreske landweggetjes langs de boerderijen.

    Bij Havelte draai je de heide op, dit is het prachtige Holtingerveld. De fietspaden liggen er uitstekend bij, maar zijn soms aan de smalle kant. Fiets hier dus niet met grote groepen overheen. Dat is wel zo prettig voor jezelf en eventuele tegenliggers. Onderweg kom je langs grafheuvels en hunebedden. Ook krijg je wellicht wat gravel onder de banden, maar dat is geen probleem hier, ook niet op de racefiets.

    Na dit mooie natuurgebied is het wederom genieten van de Drentse wegen in de richting van Nationaal Park Dwingelderveld. Iets ten noorden van Ruinen kom je door buurtschap Engeland, wellicht zie je het staan op de straatnaambordjes? Molen De Zaandplatte, in 2007 uitgeroepen tot mooiste molen van Drenthe, is hier een geschikte plek voor een korte stop.

    In de buurt van Kraloo begint een van de mooiste fietspaden van Drenthe, het Commissaris Cramerpad. Je fietst nu weer dwars door het Dwingelderveld. In het weekend kan het hier begrijpelijkerwijs druk zijn, maar op rustige dagen heb je soms het hele gebied voor jezelf. Het fietspad brengt je ook in de buurt van de grote telescopen, die hier op de heide staan, zoals de niet te missen Dwingeloo Radiotelescoop met een diameter van 25 meter. Er staan ook interessante informatieborden over radioastronomie naast het fietspad.

    Bij Beilen bereik je het meest noordelijke punt van de Tour. Via het kilometerslange en smalle gravelpad langs het vrijwel kaarsrechte Linthorst Homankanaal, overigens prima te doen voor racefietsen, fiets je bij het dorpje Drijber in de richting van dé beklimming van de dag: de VAM-berg. In 2020 was dit nog het uitdagende decor voor het NK Wielrennen.

    Deze ‘col’ op een voormalige vuilnisbelt – VAM staat namelijk voor Vuil Afvoer Maatschappij – is op drie manieren te beklimmen. Ik heb ze alle drie achter elkaar opgenomen in deze Tour. Je begint redelijk rustig buitenom met de eerste beklimming. Na de afdaling beklim je de écht steile kant. Zet je schrap voor deze tweede, heel steile beklimming. Schakel op tijd terug en zorg voor de juiste lichte versnelling bergop.

    De derde en laatste beklimming is vergelijkbaar met de eerste keer bergop, maar dit keer met een heuse kasseienstrook als slotstuk. Of flintenstrook, want zo worden kasseien genoemd in Drenthe. Eenmaal boven mag je verdiend genieten van het uitzicht en is het tijd voor de ‘verplichte’ selfie bij het bord van de Col du Vam. Na al dit klimgeweld is het door de bossen en over rustige wegen nog zo’n 15 kilometer terug naar Hoogeveen.

    Gemiddeld
    02:29
    64,2 km
    25,8 km/h
    270 m
    270 m
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn.

    Dit is weliswaar de kortste Tour van deze Collection, maar dat betekent alleen maar dat al het klimplezier nog dichter op elkaar is verpakt. We beginnen deze Tour bij het parkeerterrein aan de Zeeweg in Overveen, vlakbij Haarlem. Hier ligt ook het bezoekerscentrum van Nationaal Park Zuid-Kennemerland.

    Je fietst in westelijke richting naar de Noordzee, naar het strand en de duinen van Bloemendaal aan Zee. En of de zomerzon nou lekker warm schijnt of dat er een frisse herfstwind staat, dit is altijd een prachtige plek om te fietsen. Aangezien je pas 3,5 kilometer hebt gefietst, is het wellicht wat snel om al te gaan zitten bij een van de strandtenten, maar hey, rustig beginnen met koffie of thee, waarom niet?

    Over mooie, goede fietspaden fiets je door de fraaie duinen, langs het circuit van Zandvoort dat rechts van je ligt. Deze weg is een goed – en als je het mij vraagt veel mooier – alternatief voor de soms drukke boulevard tussen Bloemendaal en Zandvoort. Na dit fietspad ga je uiteindelijk toch naar Zandvoort, waar je langs strand en zee fietst tot je de duinen weer in gaat via het Zuiderduinpad.

    Dit pad voert je langs en door de Amsterdamse Waterleidingduinen, een prachtig natuurgebied. Ga daar zeker eens heen om lekker te wandelen. Je verlaat hier Noord-Holland en steekt over naar Zuid-Holland. Op rustige dagen kun je hier racen door de duinen, maar op mooie dagen, zeker in het weekend, is het er erg druk. Pas op, hou rekening met elkaar. Een ongeluk is immers zo gebeurd en dat gaat altijd veel sneller dan het herstel ervan duurt.

    Bij Strandafrit 27 draai je ‘de binnenlanden’ in, weg van zee en strand. Je hebt nu 20 kilometer gefietst maar al heel veel gezien, hopelijk ook al wat herten en andere dieren? Zo niet, dan is de kans groot dat je die hier op Langevelderslag wel gaat zien, zeker op rustige dagen in de vroege ochtend of in de namiddag. Via Ruigenhoek en De Zilk zet je koers in noordelijke richting. De schitterende Waterleidingduinen liggen nu links van je.

    Je fietst door de mooie velden voorbij Landgoed Vogelenzang en via het prachtige fietspad door Woestduin naar Aerdenhout. Hier beklim je het Kopje van Aerdenhout, een kleine voorbode van het aanstaande beroemde Kopje van Bloemendaal. Door de bossen van Koningshof en Landgoed Elswout zit je bij Overveen op de Hoge Duin en Daalseweg, dit is de weg naar de beklimming.

    Ah, het legendarische Kopje! Daar waar voormalig wereldkampioen Gerrie Knetemann zijn beroemde ‘achtjes’ reed om te trainen. En jij gaat vandaag ook een ‘achtje’ fietsen. Je neemt het Kopje van alle kanten en beklimt het maar liefst drie keer achter elkaar. Ja, dat gaat kracht kosten! Want het is dus omhoog over de Hoge Duin en Daalseweg.
    Bovenaan stuiter je de klinkers op tot de top. Hier staat de befaamde brievenbus, hét herkenningspunt van het Kopje. Benieuwd naar het verhaal achter deze brievenbus, dan moet je hier even stoppen. Het staat namelijk op de brievenbus zelf. Daarna daal je af, terug naar het begin. En dan is het, hup, opnieuw omhoog over deze mooie weg. Bovenaan daal je nu de andere kant op. Onderaan draai je links de klim weer op. Pers er alles uit wat er nog in je zit. Kom op, dat kun jij, go, go, go!

    Heb je genoten van Het Kopje? Mocht je nog energie over hebben, ga dan nog voor een vierde en laatste beklimming. Kies dan nu de steilste kant, da’s via de Koninginneweg omhoog, die je net al drie keer hebt afgedaald.

    Knap gedaan hoor, het is tijd om te ontspannen en rustig uit te fietsen. Daar lenen de stralende duinen zich uitstekend voor, alhoewel deze soms ook pittig omhoog kunnen lopen. Achter de Bloemendaalse sportvelden langs fiets je over de Bergweg namelijk weer door de rustige duinen.

    Via Santpoort en Driehuis scheer je langs de zuidzijde van IJmuiden. Hier pak je het prachtige fietspad van de Drieduinenweg voor de laatste tien kilometer dwars door het Nationaal Park terug naar het startpunt.

    Gemiddeld
    03:42
    98,5 km
    26,6 km/h
    500 m
    500 m
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn.

    Je begint deze Tour aan de voet van de ‘almighty’ Amerongse Berg, de befaamde klim op de Utrechtse Heuvelrug. De beklimming van de steile kant bewaar ik echter nog even voor je, die komt pas aan het eind.

    Vanaf wielercafé De Proloog vertrek je naar Leersum. Via een aantal rustige, lommerrijke weggetjes fiets je langs het statige landgoed Broekhuizen. Onder de bomen door en langs de weilanden kom je uit bij het hagelwitte kasteel Sandenburg, waar je via een leuk klinkerweggetje koers zet naar de eerste beklimming van de dag: de Ruiterberg. Deze rustige klim door de Kaapse Bossen gaat over goed asfalt. Lokale wielrenners nemen de Ruiterberg vaak in combinatie met de Hoogstraat en dat doe jij ook vandaag.

    Na een snelle afdaling is het namelijk al spoedig weer omhoog op een prachtige en rechte weg door het bos. Je lijkt de top van deze beklimming al snel te kunnen zien, maar vergis je niet. Het loopt stiekem verder door dan je denkt. Na de afdaling – even uitkijken bij het oversteken – fiets je over de onverharde Bremweg naar de Hel van Leersum, een ietwat verstopt en uitdagend klinkerklimmetje langs de begraafplaats. Via de korte, maar mogelijk onverwachte steile beklimming naar de uitkijktoren van de Lomboklaan in Leersum vervolg je deze Tour.

    Over mooi asfalt en door de bossen fiets je in noordelijke richting naar Scherpenzeel. Hier pak je het Jaagpad, een fijn fietspad langs het water van het Valleikanaal. Bij De Groep lijk je pardoes het erf van een boerderij op te fietsen, maar dit is toch echt het reguliere fietspad. Gewoon blijven doortrappen dus, de weg loopt door. In Veenendaal ben je ongeveer op de helft van de Tour. Als je hier de bebouwde kom bent uitgefietst, pak je opnieuw het fietspad langs het water.

    Na zo’n acht kilometer kom je uit bij de voet van de Grebbeberg, een stevige klim over een nieuw, helaas wat smal fietspad. Bovenop kom je bij het Militair Ereveld Grebbeberg. Dit is de laatste rustplaats van meer dan 400 Nederlandse militairen, die in mei 1940 sneuvelden in de strijd om het zuidelijkste gedeelte van de Grebbelinie. Na de afdaling langs Ouwehands Dierenpark gaat het weer omhoog, over het prachtige slingerweggetje van de Laarsenberg.

    Eenmaal voorbij het dorpje Achterberg fiets je door de donkere bossen over glooiende wegen over de Autoweg en Defensieweg. De combinatie van deze twee wegen onder de bomen door is echt een must voor wielrenners. En het houdt maar niet op met al het moois van de Utrechtse Heuvelrug. Het Let de Stigterpad dient zich namelijk al aan, een van de mooiste fietspaden van Nederland wat mij betreft. Dit pad slingert zich dwars door de bomen, het is hier echt genieten geblazen.

    Terug in Veenendaal fiets je over een smal maar prachtig fietspad langs de A12. En dan is het eindelijk tijd voor dé klim in deze omgeving: de Amerongse Berg. De Heuvelse Steeg gaat over in de Bergweg, de fraaie, fiks oplopende asfaltweg die dwars door de bossen loopt. Dit is de noordelijke, steile beklimming. Het is maar een paar minuten klimmen, maar je kunt hier wel helemaal stuk op gaan. Doe dat vooral ook! Want na de afdaling – tot de rotonde onderaan – kun je al snel bij De Proloog nagenieten van deze Tour.

    Gemiddeld
    03:16
    96,2 km
    29,4 km/h
    340 m
    340 m
    Veerpont
    Gemiddelde rit. Goede conditie vereist. Delen van de Tour kunnen onverhard en moeilijk begaanbaar zijn. De Tour bevat een overtocht met een veerpont.

    Deze Tour begint in Nijverdal, om precies te zijn in Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug. In minder dan 100 kilometer fiets je over heide, door bossen, over gravel en de vele rustige wegen in deze prachtige omgeving.

    Je begint onverhard, over de Paltheweg door het bos. Sinds het succes van de Strade Bianche (‘witte wegen’) in Toscane wordt menig weggetje in Nederland ook zo genoemd. Of dat helemaal juist is, laat ik voor nu in het midden, maar het zijn zonder meer prachtige weggetjes om overheen te fietsen. Ook op een racefiets, hoewel ik dan wel minstens 25mm-bandjes zou aanraden. En neem een extra binnenbandje mee voor als je pech hebt en lek rijdt.

    Bij Haarle fiets je naar het noorden in de richting van Luttenberg. De eerste klim van de dag dient zich hier al aan via de Bergweg. Nou ja, klim, het is meer vals plat, maar ook dat is omhoog, nietwaar? Hierna is het bergop, bergaf langs het pretpark naar Hellendoorn. Voorbij dit dorpje stroomt De Regge, hier pak je het fietspad langs het water. Door de mooie velden fiets je over rustige wegen verder in noordelijke richting.

    Je bent even van het water weggeweest, maar al snel fiets je opnieuw over een prachtig fietspad langs de kronkelende Regge. Op naar de langzaam oplopende klim van de Lemelerberg, o zo mooi gelegen in het bos. En daar is de volgende stuwwal alweer, de Archemerberg.

    Na de afdaling draai je bij Nieuwebrug terug naar het Zuiden. Je volgt de rustige wegen langs boerderijen en landerijen. Sommige weggetjes zijn niet eens terug te vinden op Google Street View, hoe relaxed is dat? Je blijft kriskras fietsen in zuidelijke richting, onder meer voorbij het fraaie Wierdense Veld. Net boven Rijssen steek je met een schattig klein zelfbedieningspontje wederom het water van De Regge over.

    Voorbij Rijssen fiets je aan de rand van het Nationaal Park over prachtige fietspaden door de bossen. Wat een rust, dit maakt wielrennen toch zo mooi! Eenmaal in Holten loopt de weg echt omhoog. De Molenbelterweg gaat net voor de top van de beklimming over in de Holterbergweg. Er liggen bovenaan nog wat kasseien. Niets om je echt druk over te maken, maar je gaat er wel van stuiteren.

    Er volgt nu een prachtige afdaling door het bos, maar het zwaarste deel van de Holterberg krijg je nog voor je kiezen: de Diepe Hel. Een mooie naam draagt zoveel bij aan een fraaie reputatie, want heel veel stelt het niet voor, maar het gaat wel even steil omhoog. Als je niet op tijd terugschakelt, kom je hier ongetwijfeld ‘geparkeerd’ te zijn en moet je wellicht uitklikken of uitstappen. Dit wil je uiteraard voorkomen! Vlieg of hark naar boven, dat maakt niet uit, maar blijf hoe dan ook doortrappen tot je boven bent.

    Geniet in de afdaling van de weidse uitzichten van de Sallandse Heuvelrug, helemaal als de heide prachtig paars in bloei staat. Het gaat nog wat op en vooral neer in deze laatste kilometers. Voor je het weet ben je weer terug bij het beginpunt onderaan in Nijverdal.

Vind je deze Collectie leuk?

Reacties

    loading

Collectie-statistieken

  • Tours
    6
  • Afstand
    538 km
  • Tijdsduur
    21:26 h
  • Hoogtemeters
    2.780 m

Dit vind je misschien ook leuk